Toc toc ! C’èst l’ nîvaye so l’ fignèsse Qu’ a l’ êr dè dîre : « Lèyîz-m’ intrer, Li freûd m’ f ’rè toûrner a warglèce Si dji n’ mi pou nin rèstchåfer. » Vos pièrdez l’ tièsse, Madame Nîvaye ! A ponne intrêye chal, vos fondrez. Èt qwand vos-årez r’çû vosse daye, Qui nos d’man’rè-t-i po djouwer ?