Li mohon, lu, n’ nos cwite jamåy : Vos l’ ètindrez todi tchîpter, Seûye-t-i l’ iviér, seûye-t-i l’osté, So l’ teût, so l’ ansène ou so l’ håye. Sès tåyes ont bin k’nohou nos tåyes : Nos-èstans come aparintés, Ca l’ mohon, lu, n’ nos cwite jamåy Vos l’ ètindrez todi tchîpter. Si minme il èst l’ prumî qui såye Nos frûtèdjes, ènn’ årîs-gn´ gosté ? Lès halènes lès-årît d’vasté ! C’ èst bin awoureûs, po qu’ on ’nn’ åye, Qui l’ mohon, lu, n’ nos cwite jamåy ! nous quitte jamais