Li p’tit Jules sèreût-i malåde ?
Lu, qu’ èst todi si dispièrté,
On n’ èl veût pus rîre èt potcheter
Èl rowe avou sès camarådes.

Dispôy qwinze djoûs, sins s’ astårdjî,
Nin d’ ine munute, i r’vint d’ è scole,
Èt lon dè fé sès d’vwérs al vole,
Il èst ’ne sîse al tåve sins bodjî.

Si pére ènn’ èst fîr, èt s’ mame, lèy,
Ni sét pus d’ qué doûs mot l’ noumer…
Lès-èfants sont si binamés
Qwand deût v’ni l’ bon Sint Nicolèy !